Elke woensdagmiddag is het een komen en gaan in de ruimte aan de Clarissenstraat in Wamel. Bewoners, vrijwilligers en soms iemand van buiten schuiven aan voor koffie, een praatje, een quiz of samen muziek maken. De Weekbreek bestaat in deze vorm nu ongeveer een jaar en is uitgegroeid tot een vast moment in de week waar veel mensen naar uitkijken.
Vrijwilligers Adriënne, Wim, Hennie en Jeannet zijn nauw betrokken. Samen met de bewoners zorgen zij voor een open, ontspannen middag, waarin niets hoeft en veel mag.
Vrijwilligers met hart voor de Weekbreek
Vrijwilligster Adriënne komt oorspronkelijk uit Wamel en hoefde een paar jaar geleden niet meer te werken. “Ik wilde graag iets doen met mensen, iets nuttigs,” vertelt ze. Via bekenden en haar netwerk in het dorp kwam ze in contact met de RIBW in Wamel. “Ik heb gevraagd of ze vrijwilligers konden gebruiken. Zo is het eigenlijk begonnen.”
Ook vrijwilligster Hennie was al bekend met activiteitenbegeleiding. “Ik heb altijd graag met mensen gewerkt,” zegt ze. “Dat is nooit weggegaan.” Vrijwilliger Wim kent Adriënne uit de vriendenkring en sloot zich al snel aan. “We doen dit echt samen. Dat is ook de kracht.”
De Weekbreek is laagdrempelig: iedereen mag binnenlopen, aanschuiven en ook weer vertrekken wanneer dat goed voelt. “Dat was in het begin wel even wennen,” geeft Adriënne toe. “Ik was gewend dat je met z’n allen start en afsluit. Maar hier gaat dat anders, en dat past eigenlijk heel goed. Iedereen mag zijn wie hij of zij is. Wij vinden het fijn als iedereen er is; maar je mag komen of gaan wanneer je wilt.”
Een gezellige mix van mensen
Voor Wim draait de Weekbreek vooral om samen zijn. “Ik houd van gemeenschappelijkheid. Samen dingen delen, samen zingen.” Hij neemt regelmatig zijn gitaar mee, waarna er spontaan muziek ontstaat.
Deelnemers zingen mee, ieder op zijn eigen manier, soms speelt iemand op het keyboard. Bezoekster Marja heeft veel zangervaring. “Ik heb in verschillende koren gezeten,” vertelt ze. Dankzij de Weekbreek pakte ze haar muzikale hobby weer op en is ze zelfs opnieuw muziekles gaan volgen. “Ik merk dat het me plezier geeft. Dan groeit zoiets vanzelf weer.” Bezoekster Janine kan mooi hoog zingen en is duidelijk muzikaal aangelegd. “Helaas is het niet mijn carrière geworden,” zegt ze zelf nuchter, “maar ik kan er wel enorm van genieten.”
Soms treden vrijwilligers en bewoners samen op, bijvoorbeeld op een andere locatie. “Dat je samen iets kunt laten zien, dat is bijzonder,” vertelt Wim. “Iedereen doet mee op zijn eigen manier.”
Gewoon een fijne middag
De middag heeft vaak een vaste, maar losse opbouw. “We beginnen met koffie en bijpraten,” zegt Adriënne. “Daarna doen we bijvoorbeeld een quiz of bespreken een thema, en vaak eindigen we met muziek.” De vragen uit de quiz zijn vooral bedoeld als aanleiding voor gesprek. “Zo kom je vanzelf op onderwerpen als gezondheid, het dorp of wat iemand heeft meegemaakt.”
Iedereen heeft zijn eigen specialiteit. Albert, een vaste deelnemer, zet de koffie en Janine helpt om alles klaar te zetten en weer af te ruimen. “Iedereen heeft zijn eigen rol,” zegt Hennie. “En alles is goed.”
Wat volgens de vrijwilligers echt helpt, is dat zij van buiten komen. “We kennen niet ieders hele geschiedenis,” legt Hennie uit. “Dat maakt het contact onbevangener. Je praat gewoon van mens tot mens.” Ze brengen verhalen en ervaringen van buiten het gebouw mee, wat zorgt voor afwisseling en nieuwe gesprekken.
Samen sta je sterker
Dat de Weekbreek door meerdere vrijwilligers gedragen wordt, is een groot voordeel. “Je kunt dit niet alleen. Dan ben je uitgepraat en is de energie eerder op,” zegt Adriënne. Juist doordat ze met meerdere vrijwilligers zijn, kunnen ze na afloop even evalueren en dingen met elkaar delen. “Samen is echt beter. Als iemand ziek is of op vakantie, kan het toch doorgaan,” zegt Hennie. “En het is gewoon leuker samen.”
De samenwerking tussen vrijwilligers onderling en met medewerkers van de RIBW is belangrijk. “Je kunt het niet alleen,” zegt Adriënne. “Je stemt samen af, je overlegt als iets niet lekker loopt. En er is altijd iemand bij wie je terechtkunt.”
Voor de vrijwilligers is het ook een waardevolle invulling van de week. “Meestal ga ik blij naar huis,” vertelt Adriënne. “Het geeft energie.” Die wederkerigheid is essentieel, vinden ze. “Als het jezelf niets brengt, houd je het niet vol. Maar hier krijg je zoveel terug.”
Meer dan een activiteit
Gevraagd wat de Weekbreek zo bijzonder maakt, hoeven de vrijwilligers niet lang na te denken. “Iedereen mag zijn zoals hij is,” zegt Adriënne. “Je hoeft niets te presteren.” Wim vult aan: “Het is gewoon gezellig. Samen zingen, praten, lachen.” Hennie vat het samen: “Voor de deelnemers, maar ook voor ons als vrijwilligers, is dit meer dan een activiteit. Het is een moment van echt contact.”
Jaar van de Vrijwilliger bij RIBW Nijmegen & Rivierenland
2026 is het Jaar van de Vrijwilliger. Een mooie aanleiding om vanuit RIBW Nijmegen & Rivierenland extra stil te staan bij het waardevolle werk van onze vrijwilligers. Zij maken op een laagdrempelige en persoonlijke manier verschil in het leven van cliënten. Soms door samen iets te ondernemen, soms door een luisterend oor te bieden of gewoon door er te zijn. Juist die persoonlijke aandacht kan veel betekenen. Daarom zetten we dit jaar graag een aantal vrijwilligers in het zonnetje en laten we zien hoe belangrijk hun inzet is voor onze cliënten én voor onze organisatie.
Overweeg jij om ook vrijwilliger te worden bij RIBW Nijmegen & Rivierenland? Kijk dan eens op www.ribw-nr.nl/vrijwilliger.
andere interessante ervaringsverhalen
Wil jij ook onze ondersteuning?
Kijk dan op de aanmeldpagina welke stappen je kan zetten.
Of neem contact met ons op als je vragen hebt.
Bijvoorbeeld over onze begeleiding naar herstel.